Opieka diabetologiczna – jesteśmy na szarym końcu Europy
18 września 2014
Resort zdrowia chce zadbać o przedszkolaków z cukrzycą
25 września 2014

Specjalistycznej wiedzy nigdy za wiele

Miejsko-Powiatowy Oddział Polskiego Stowarzyszenia Diabetyków w Łasku w ramach podejmowania lokalnych działań edukacyjnych, w dniu 10.09.2014 r. w siedzibie stowarzyszenia, ul. Warszawska 14, przeprowadził szkolenie z obsługi sprzętu do samokontroli.

Tematem zajęć była „Obsługa glukometrów, ze szczególnym uwzględnieniem aparatu typu Evercare genius”. Powyższe przeprowadziła pani Ewa Zawadzka, przedstawicielka firmy Hand – Prod SP. z o.o. ul. Tetmajera 79, 31 – 352 Kraków. Doskonalenie umiejętności mogło się odbyć dzięki zaangażowaniu członków zarządu łaskiej organizacji: kolegi Mieczysława Zalasy, który nawiązał kontakt z firmą i prowadził stosowne negocjacje oraz kolegi Bogusława Stachowskiego odpowiedzialnego za sprawy logistyczne.

Glukometr, jako taki jest jednym z medycznych, przenośnych urządzeń diagnostycznych służących do pomiaru i bieżącego odczytu poziomu glukozy (cukru prostego) we krwi włośniczkowej (pobieranej z palca lub płatków uszu) w ramach domowego monitorowania leczenia cukrzycy. Należy dodać, że są również dostępne glukometry, które dokonują pomiaru stężenia glukozy w osoczu krwi (badanie biochemiczne krwi). Niezbędnym dopełnieniem glukometru są paski testowe (z elektrodami lub odczynnikiem chemicznym). Natomiast podstawowym badaniem, które jest uważane za elementarne i stanowi bazę jakiegokolwiek leczenia osoby chorej na cukrzycę jest sprawdzenie poziomu cukru na czczo. Według współczesnych standardów prawidłowe stężenie glukozy w tym czasie powinno wynosić 70 – 120 mg/dl (miligramów na decylitr) lub 3,9 – 6,6mmol/l (milimoli na litr), w zależności w jakiej skali mamy ustawiony glukometr.

Wznawianie nawyków obsługi glukometrów (aktualnie oblicza się, że na polskim rynku jest dostępnych około 50. typów tych urządzeń, co naturalne również 50 rodzajów pasków), odbywało się w atmosferze wzajemnego zrozumienia ale również luźnej wymiany dotychczasowych doświadczeń, spostrzeżeń i określonych nawyków (nie zawsze zgodnych z ogólnie przyjętymi normami). W tym miejscu należy podkreślić perfekcyjne przygotowanie i wielką znajomość tematu osoby prowadzącej, czyli pani Ewy. Z anielską cierpliwością przez dwie i pół godziny analizowała poszczególne zagadnienia oraz doradzała indywidualnie każdemu z 20. uczestników spotkania wszelkie zawiłości dotyczące aparatu Evercare genius, a związane z  przygotowaniem do pomiaru, włączaniem urządzenia, pomiarem, rejestracją danych, a także zakończeniem pracy aparatu. Warto podkreślić, że każdy z uczestników szkolenia otrzymał do dyspozycji stosowny aparat, co zdecydowanie ułatwiło jego poznanie. Natomiast wszyscy chętni, którzy wyrazili taką chęć, otrzymali urządzenie (trzeba przyznać najnowszej generacji z aktualnie znajdujących się na naszym rynku) wraz z instrukcją obsługi i stosownymi gadżetami na własny użytek.

Po zakończonych zajęciach zebrani złożyli podpisy pod „Apelem popierającym inicjatywę obywatelską dotyczącą uchwalenia Narodowego Programu Zwalczania Cukrzycy i jej Powikłań”, tzw. „Ustawę o Cukrzycy”, której jednym z autorów jest Prezes Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego, prof. Leszek Czupryniak. Jedno jest pewne!, całe środowisko diabetologiczne w Polsce (w tym nade wszystko sami chorzy, będący w strukturach Polskiego Stowarzyszenia Diabetyków ale również pozostający poza nim), od dłuższego czasu widzi potrzebę usystematyzowania wielu nabrzmiałych problemów.  Powyższa inicjatywa legislacyjna w sprawie zmian w systemie prawnym jest kolejną z wielu prób dokonania uregulowania, mimo wszystko trudnej sytuacji ludzi dotkniętych przez chorobę cywilizacyjną naszych czasów.

Jednym z wielu takich problemów społeczności diabetyków jest brak refundacji na leki najnowszej generacji, które wywierają swój efekt hipoglikemiczny poprzez oddziaływanie na grupę hormonów jelitowych (leki inkretynowe). Słusznym wydaje się być, od dawna wnoszony postulat wprowadzenia jednolitych zasad dla funkcjonujących na naszym rynku glukometrów. Może rozsądnym byłoby wyznaczenie ograniczonej listy tychże urządzeń, np. do 15 typów (patrz informacja powyżej) wraz z paskami testowymi do nich i pozbycie się raz na zawsze problemu różnej odpłatności za paski, co jest utrapieniem dla chorych. Powoli, acz systematycznie narasta nowe zjawisko w naszym społeczeństwie, mianowicie brak środków materialnych, ogólnie rzecz nazywając na życie w tym na wykupienie leków ratujących człowieka chorego na cukrzycę. To już nie jest fantazjowanie!, to fakty!. Małżeństwo w średnim wieku z południa Polski, na wychowaniu dzieci, wprawdzie w różnym stopniu ale jednak oboje obciążeni cukrzycą, bez pracy, bez zasiłku, bez prawa do nazwijmy to „bezpłatnego leczenia”. Czy nie należy szukać odpowiedzi na takie i inne pytania?. Odpowiedź wydaje się oczywista!!

Bogusław Stachowski

« Strona główna