Pojawił się nowy numer miesięcznika „Diabetyk”

Gra na zdrowie!
5 grudnia 2017
Obchody Światowego Dnia Walki z Cukrzycą w Kole PSD w Rzepinie
7 grudnia 2017

Pojawił się nowy numer miesięcznika „Diabetyk”

Z okazji Świąt Bożego Narodzenia, życzymy wszystkim naszym Czytelnikom i ich rodzinom, aby ten piękny czas upłynął Wam w spokoju i radosnej atmosferze, z nutą refleksji nad tym, co było, jest i może będzie. Niech Wam zdrowie dopisuje, a rozwaga kulinarna uchroni przed kłopotami z glikemią. Do siego roku!

Redakcja

 

FELIETON

4 Od stopy do polityki

POCZYTALNIA

6 Przygody Psinki Inki (63)

Amerykańskie wytyczne o samokontroli w cukrzycy

Opóźnienie leczenia insuliną

7 Pierwsza pomoc przy zakrztuszeniu się

Kontrola apetytu – nowe odkrycie

Niedoczynność tarczycy u diabetyków

PERSPEKTYWY I ZBLIŻENIA

8 Obchody Światowego Dnia Cukrzycy 2017

DIABETYK POLECA

10 Magia lekkich świąt

ROZWAŻANIA O CUKRZYCY

16 Podwójna cukrzyca?

20 Potyczki z wysoką glikemią

POD LUPĄ

24 Przeziębiony diabetyk

27 Ślinianki

30 Zegar biologiczny

ABC INSULINOTERAPII

32 Zmiana insuliny do posiłku

ZDROWO ŻYWIENIOWO

34 Rozgrzewające przyprawy

37 Przepisy kulinarne

WARTO WIEDZIEĆ

40 Alkohol i papierosy? Nie, dziękuję.

42 Batalia przeciw grypie

44 Apteki

46 Roz(g)rywka

47 Prenumerata

 

DIABETYK POLECA

Magia lekkich świąt

Glikemię po świątecznym ucztowaniu można obniżyć m.in. za pomocą insuliny. Kluczową sprawą jest jej rodzaj i szybkość działania, a każdy preparat ma swoją specyficzną farmakokinetykę i farmakodynamikę. I tak np. początek działania szybkodziałających analogów zaczyna się po 15–20 minutach od iniekcji, a szczyt działania osiągają po ok. 1–1,5 godzinie. W związku z tym zaleca się, by posiłki składające się jedynie z węglowodanów wchłanianych bardzo szybko (o wysokim indeksie glikemicznym) nie były spożywane przez chorego jako samodzielne przekąski, lecz raczej z dodatkiem białka. Dla osób stosujących terapię za pomocą osobistej pompy insulinowej największe znaczenie mają posiłki bogatotłuszczowe, w których wchłanianie węglowodanów może być przedłużone znacznie poza czas działania bolusa analogu szybkodziałającego – nawet do 8 godzin. Podobne przedłużone wchłanianie ma miejsce w trakcie tzw. świątecznego biesiadowania, podczas którego jedzenie jest rozłożone w długim czasie. Wówczas wskazane jest wykorzystanie funkcji bolusa przedłużonego. Możliwości te daje jedynie pompa insulinowa. Osoby stosujące wstrzykiwacze powinny być świadome możliwości wydłużenia czasu wchłaniania węglowodanów przy posiłkach bogatotłuszczowych i bogatobiałkowych i pouczone o konieczności podania kolejnej dawki insuliny po 2–3 godzinach od początku posiłku.

 

ROZWAŻANIA O CUKRZYCY

Podwójna cukrzyca?

Określenie „podwójna cukrzyca” po raz pierwszy w literaturze pojawiło się na początku lat 90. XX w i opierało się na obserwacji, że u pacjentów z cukrzycą typu 1 i z przypadkami cukrzycy typu 2 w rodzinie częściej odnotowywano nadwagę i większe trudności z osiąganiem prawidłowych glikemii mimo wyższych dawek insuliny. Zdaniem autorów jednego z pierwszych badań w tym temacie przyczyną gorszych glikemii była insulinooporność, typowa dla cukrzycy typu 2. Z innych badań wynika z kolei, że rodzinne obciążenie cukrzycą typu 2 u osoby z cukrzycą typu 1 powoduje większe ryzyko rozwoju powikłań narządowych. Kobiety z cukrzycą typu 1, których rodzice mieli cukrzycę typu 2, istotnie częściej miały albuminurię, czyli objaw nefropatii cukrzycowej (cukrzycowej choroby nerek) niż kobiety bez rodzinnej historii cukrzycy typu 2. Kolejne badanie sugerowało z kolei związek cukrzycy typu 2 w rodzinie z większym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych. Obecnie uznaje się jednak, że za rozwój insulinooporności i „podwójnej cukrzycy” odpowiadają nie tylko obciążenie rodzinne cukrzycą, ale także czynniki związane ze stylem życia, dokładnie tak jak w przypadku osób z cukrzycą typu 2.

POD LUPĄ

Przeziębiony diabetyk

Katar, lekka gorączka, ból gardła i kaszel to najczęstsze objawy przeziębienia. Apteki dysponują dziesiątkami leków na takie dolegliwości. Jednak czy wszystkie są bezpieczne dla diabetyków?

Kiedy mowa o lekach zawierających cukier, nie można oczywiście pominąć syropów. Zdecydowana większość z nich oparta jest na tzw. sirupus simplex. Jest to wodny roztwór sacharozy o stężeniu co najmniej 64%. Oznacza to, że w 100 g syropu znajdują się 64 g cukru. Ostateczna ilość cukru w dawce syropu zależy oczywiście od wielkości tej dawki. Inna ona będzie w przypadku zażycia  małej łyżeczki syropu (6 g), a inna w przypadku łyżki stołowej (20 g). Przyjmując, że standardowe stężenie cukru w syropie wynosi 64%, łatwo wyliczyć, ile znajdzie się go w małej (ok. 4 g) lub dużej łyżce (ok. 13 g). Na rynku dostępne są też syropy bez cukru. Z myślą o diabetykach na rynku pojawiły się leki zawierające alternatywne substancje słodzące – inne niż sacharoza czy glukoza. Mają one słodki smak, jednakże posiadają znacznie mniejszą wartość energetyczną lub nie mają jej wcale.

ABC INSULINOTERAPII

Zmiana insuliny do posiłku

Przebieg cukrzycy typu 2 ma charakter postępujący, czemu towarzyszą różne zmiany w terapii, które wprowadza się w odstępach kilku lat. Polegają one na modyfikacjach sposobu leczenia: zwiększaniu dawek leków doustnych, łączeniu leków z różnych grup, włączaniu do terapii jednej iniekcji insuliny, zwiększaniu liczby wstrzyknięć, itp. Czasami – z różnych powodów – zmienia się także rodzaj insuliny, a każda modyfikacja leczenia wymaga przygotowania edukacyjnego.

Na etapie włączania insuliny do leczenia cukrzycy lekarz może zaproponować terapię z użyciem klasycznych insulin ludzkich lub insulin analogowych. Dobór preparatu insuliny zależy od wielu czynników i powinien mieć charakter osobniczy, dostosowany do  indywidualnych potrzeb i możliwości danego pacjenta. Dlatego może się zdarzyć, że – w obliczu zmieniających się uwarunkowań – wyników badań, problemów w dotychczasowej terapii, niedogodności itp. – lekarz zaproponuje zmianę klasycznych insulin ludzkich (bazowej – NPH, mieszanki, krótkodziałającej – do posiłków) na ich analogowe odpowiedniki. W przypadku zmiany rodzaju insuliny, modyfikacji ulegają także zasady leczenia, jakimi pacjent powinien się kierować.

ZDROWO ŻYWIENIOWO

Rozgrzewające przyprawy

Sezon na infekcje w pełni – dbajmy więc, by się nie wyziębiać. Mogą nam w tym pomóc przyprawy: cynamon, kardamon, imbir lub chili – wypełniają ciało przyjemnym ciepłem, pozwalają się odprężyć. Każda z tych przypraw ma charakterystyczny, wyrazisty smak i aromat. Warto poznać ich właściwości, bo pomagają również w wielu dolegliwościach.

Cynamon powinni polubić chorujący na nadciśnienie, miażdżycę i cukrzycę. Przyczynia się do obniżenia glikemii i cholesterolu. Przyprawa ta pozytywnie wpływa na działanie układów: pokarmowego, odpornościowego, krążenia oraz nerwowego. Poprawia apetyt i wzmacnia żołądek. Zapobiega też wrzodom. Cynamon jest stosowany w niestrawności, wzdęciach i biegunce. Wzmaga wydzielanie soku trzustkowego, który w dwunastnicy trawi białka, węglowodany i tłuszcze. Używa się go również w stanach skurczowych żołądka i jelit. Jest łagodnym środkiem pomocniczym w zatruciach pokarmowych. Działa już w jamie ustnej, zapobiegając zapaleniom dziąseł i próchnicy zębów. Wpływa ochronnie na komórki wątroby – warto go więc używać w przypadku stanów zapalnych, w stłuszczeniu oraz przy zwiększonym wytwarzaniu cholesterolu. Wzmacnia odporność i jest jednym z najsmaczniejszych leków w sezonie przeziębieniowym.

 

Więcej na www.diabetyk.pl i www.facebook.com/diabetyk

« Strona główna

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *